Fridaynight

Bewapend met een free entrance smsje zijn we gisteren uitgeweest @ Ohm, girl's night out. Het was een hele struggle om binnen te komen, omdat ze erg alert waren op de ID's. Er werd ons verteld dat de politie rondging om te controleren dat de 21-jarige leeftijdsgrens niet werd overtreden in clubs. Heel sneu, want Fem's vriendinnetje Jodie kon daardoor niet binnenkomen en buiten in een vrieskou van -5°C staan in een roze jurkje met pumps aan is verre van sexy. Al met al wel een prima tent met een erg verschillend publiek. Heb me overigens goed gedragen en was bij thuiskomst uitstekend in staat het superingewikkelde alarmsysteem van ons apartement te hanteren. Uitgeslapen tot 2:30 PM voel ik me nu weer kwik en fit ondanks een stevige virale bovenste luchtweginfectie. Rookvrij uitgaan is echt een uitkomst wat dat betreft! Ik kan niet wachten tot het in Nederland ook algemeen ingevoerd is.

It just sucks!

Als je 's ochtends wakker wordt en je voelt je niet helemaal optimaal is het laatste wat je nodig hebt een mailtje waarin staat dat je je lichamelijk onderzoek vaardigheidstoets niet gehaald hebt. Ik ben niet zo een voorstander van ongepast taalgebruik, maar ik geloof dat ik geoorloofd ben te zeggen: That just sucks big time. Genoeg over die onbenulligheid, focus op superinteressante stage. Vandaag zouden we voor het eerst kennis maken met prairie voles (lees: extreem schattig type woelmuis, zie foto onder) die in het lab gebruikt worden. Ik heb een soort aparte voorliefde voor knaagdieren ontwikkeld en dus waren al die prairie voles in mijn ogen surrogaat-Mimi's. Keerzijde is dat ze uiteindelijk allemaal sacrificed worden, wat een verhullende manier is om te zeggen dat ze eerst vergast worden met CO2 en vervolgens met een soort miniatuur guillotine cervicaal gedisloceerd worden. Ja, het wordt wel even wennen denk ik, als dat al überhaupt mogelijk is... Fun part: ik kan nu mannetjes & vrouwtjes van elkaar onderscheiden! (Als ze 21 dagen oud zijn is dat niet zo makkelijk omdat het genitale gebied er nog erg hetzelfde uitziet.) Goed volgende keer meer, ik moet me nu klaar gaan maken voor Sushi!

Mounting tiny little pieces of brain

Lab experience #1: het prepareren van 40 µm dunne plakjes prairie woelmuis hersenen op een glasplaatje. Dit komt neer op het met een kwastje overbrengen van flinterdunne hersenplakjes op een glasplaatje zodat ze daarna microscopisch onderzocht kunnen worden. Zoals je kunt zien op de foto gaat het echt om miniatuur hersenen. Toch zijn een aantal structuren, zoals de aquaduct en de cortices, al goed herkenbaar met het blote oog. Ik moet nog maar eens een opfriscursus hersenanatomie houden, want er is me niet erg veel bijgebleven. Gelukkig is het lab in het bezit van een heel handige Mouse Brain Atlas, die ga ik vandaag maar eens doorbladeren. Ik vind het nogal intrigerend die hersenen. Het is niet echt mogelijk dit werk op fulltime basis te verrichten, aangezien het nogal gepaard gaat met nekkramp en ogen op maximale stand van accomodatie. Eigenlijk is het aardig braindead work, letterlijk en figuurlijk. Desondanks een goede start van een eerste dagje labwerk. Vandaag op het programma: opnieuw mouting! Ik heb er eigenlijk ook wel zin in, en practice makes perfect I guess.