American phenomenons

Ik ben er nog steeds niet over uit waarom supermarkten hier zo groot zijn. Vandaag boodschappen gedaan bij Dominick's, opnieuw een belevenis. Ik heb in Nederland al moeite met keuzes maken in de supermarkt.. Een groot assortiment werkt bij mij absoluut averechts. Then again, hier is alles groot. Chicago is een shoppingwalhalla en vanwege dit feit voelden Fem en ik ons verplicht de gunstige koers uit te buiten. Geld uit geven is immers goed voor de economie. Ik heb sneakers gehaald! Ja, Wendy & schoenen zonder hakken gaan niet echt samen, maar ik kon ze gewoon niet laten staan. Ooh, ik heb ook een superleuke ketting gekocht, waarmee je me normaal gesproken nooit zou zien rondlopen. Let's just say: nieuwe stad, nieuwe mogelijkheden, nieuwe outfit! Ontbijten @ Hashbrowns is niet aan te raden indien je aan de lijn bent (zie foto #3: Egg Nachos).

Eigenaardigheid 1:
Indien je in een restaurant de maaltijd niet naar binnen gewerkt krijgt, wat overigens niet erg suprising is gezien de gigantische porties, kun je altijd gebruik maken van een doggybag/foodbox.

Eigenaardigheid 2:
Sommige restaurants zijn BYOB, wat staat voor bring you own beer.

Eigenaardigheid 3:
Koffie is serious business hier. Je hoeft nooit lang te zoeken om een Starbucks te vinden. Koffie-urgentie is kennelijk erg hoog hier.

Eigenaardigheid 4:

TV-reclames waarin Avodart aangeprezen wordt (voor degenen die geïnteresseerd zijn hun prostaat te laten verkleinen). Zelfs een reclame voor een ziekenhuis! Ik geloof niet dat het iemand doet besluiten maar een bezoekje te gaan brengen.

Lab impressions

Opnieuw een bericht vanuit het nog immer koude Chicago. Max. temperatuur -2° C, minimum temperatuur -5° C. Gisteren voor het eerst een kijkje genomen op het lab. Onze supervisor dr. Carter heeft ons een beetje wegwijs gemaakt. Het is best ingewikkeld, omdat het eigenlijke laboratorium in verbouwing is en wij dus waarschijnlijk in een soort dependance-lab in een ander gebouw gaan werken. Aantal dode muizen gezien: 1. Het is een domper dat we voordat we maandag a.s. beginnen er aardig wat studiestof op ons staat te wachten, zoals 3 online cursussen, waarvan ik niet precies weet waar ze over gaan, maar het zal waarschijnlijk aardig wat tijd in beslag nemen. Onze eerste week sightseeing is misschien een beetje optimistisch geweest. Maar niet getreurd, want we hebben nog 4,5 maand ahead of us!


Go Lean Crunch & een jerrycan (waar zijn de literpakken?!) melk


May the force be with you...


Cheesesnacks


View from the lab

Whisky flavoured coffee...

Ontbeten met Whisky flavoured coffee en Cheerios hadden Femke en ik vanmorgen een date staan met professor Carter, welke helaas vanwege het slechte weer uitgesteld is. Het had gisternacht namelijk erg gesneeuwd waardoor Chicago vandaag bedekt was met een weliswaar prachtige doch onpraktische laag dikke sneeuw. Mijn schoenen zijn niet echt Chicago-winterproof, maar het belooft beter weer te worden in een aantal weken. Wel heeft Kristy ons vandaag een tour de Chicago gegeven. Misschien is een korte introductie op zijn plaats: Kristy = Marks vrouw, Mark & Kristy verhuren ons hun apartement en zijn bovendien echt belachelijk aardig, wat overigens geldt voor de meeste mensen hier (so far althans). Boodschappen doen was ook echt een belevenis. Als je de formaten verpakkingen hier aanschouwt vraag je je af waarom niet iedereen obese is. Mijn fascinatie ging vooral uit naar de snoepsectie. Ik heb het vandaag maar bij een doos NERDS gehouden. WAAROM DOET MIJN PINPAS HET NOOIT?!!Sorry, dat was even een wanhopige uitroep, mijn pinpas laat me altijd in de steek in het buitenland. Lang leve de creditcard though. Voorts: jetlags are uncool & huge plasma TV screens are neat.

A few pictures along the way

Chicago, here I come!

Chicago...
the windy city - waar E.R. zich afspeelt - waar tevens Oprah opgenomen wordt - de geboorteplaats van zowel de man die DNA ontdekt heeft als van Hugh Hefner - waar van '73 tot '97 het hoogste gebouw ter wereld stond, te weten Sears Tower - welke in Wikipedia te boek staat als de grootste spoorwegknooppunt ter wereld, wat overigens niet erg vermeldenswaardig is behalve dan voor J.V. - en tot slot welke zich over een kleine 19 uurtjes één Wendy rijker mag noemen.

All my bags are packed, I'm ready to go.
23 kg in een koffer is wat mij betreft terecht een Arbo maximum.

Bijna genezen van een last-minute-oogontsteking en met weinig technische kennis toch wel zeer tevreden over dit terstond aangemaakte weblog begin ik nu maar aan mijn voorlopig laatste nachtje slaap hier in Nederland.